Εμείς οι Πλανήτες

 

Το όνομά μας είναι Πλανήτες και μας αρέσει πολύ. Έτσι, από τις πρώτες μέρες στο σχολείο ασχοληθήκαμε με το ηλιακό μας σύστημα.

Με το τηλεσκόπιό μας παρατηρήσαμε τους πλανήτες …

… παίξαμε παιχνίδια … 

… φτιάξαμε το δικό μας ηλιακό σύστημα! 

Ύστερα φορέσαμε  τη στολή του αστροναύτη και ξεκινήσαμε με οδηγό τη φαντασία μας τα διαστημικά μας ταξίδια!

Ο καθένας από εμάς ανακάλυψε τον δικό του πλανήτη.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ:  «Ο δικός μου πλανήτης  είναι σαν μία μεγάλη παγωμένη μπάλα κόκκινη και καφέ». 

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ: «Στο δικό μου πλανήτη έχει τραμπολίνα μόνο για πιγκουίνους. Έχει και μία θάλασσα για να κολυμπάνε μόνο οι πιγκουίνοι. Υπάρχουν κι εξωγήινοι κόκκινοι που έχουν επτά μάτια». 

ΥΡΩ : « Στο δικό μου πλανήτη έχει μεγάλα μυρμήγκια γαλάζια και μπλε που τρώνε χορτάρι. Έχει κι ένα μαγαζί με παπούτσια για να τα φοράνε τα μυρμήγκια». 

ΠΕΝΥ : «Στον δικό μου πλανήτη έχει επτά πράσινους ήλιους. Έχει και  ανθρωπάκια που είναι πορτοκαλί, καφέ και μαύρα και ακούνε μουσική και χορεύουν». 

ΙΩΑΝΝΗΣ:  « Ο δικός μου πλανήτης έχει πολλά χρώματα». 

ΑΝΝΑ:  «Στον πλανήτη μου έχει μεγάλες μπάλες με μάτια.  Χτυπάνε η μία την άλλη και παίζουν και περνάνε καλά». 

ΖΕΤΑ: «Στον δικό μου πλανήτη βρέχει συνέχεια και η βροχή είναι κόκκινη. Έχει μόνο χελώνες καφέ και μαξιλάρια που πετάνε». 

ΜΙΧΑΛΗΣ: « Στον πλανήτη μου έχει εξωγήινους που είναι πράσινοι, μπλε, κόκκινοι και πορτοκαλί. Έχουν μεγάλες κόκκινες πέτρες για να φτιάχνουν εργαστήρια για πειράματα». 

ΕΥΓΕΝΙΑ:  «Στο δικό μου πλανήτη έχει όλο πάγο. Είναι κι ένας γελωτοποιός με μουστάκια, ο οποίος έχει παγάκια και τα πετάει στον πλανήτη για να τον παγώνει.» 

ΜΥΡΩΝ:  «Στον δικό μου πλανήτη έχει πισίνες με πράσινο χρώμα.  Έχει κόκκινα δέντρα και μαύρα μαϊμουδάκια που χοροπηδάνε στα δέντρα».  

ΘΑΝΟΣ :  « Στο δικό μου πλανήτη έχει μόνο παιχνίδια». 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: «Στον πλανήτη μου κάνει πολύ κρύο. Έχει πολλές τρύπες κι από μέσα βγαίνουν εξωγήινοι».

Μας περίμενε όμως και μία έκπληξη. Ένας εξωγήινος, ο οποίος προσγειώθηκε με το διαστημόπλοιό του στο παράθυρο της τάξης μας.

Μιλούσε λίγο περίεργα και είχε ξεχάσει το όνομά του. Τον βαφτίσαμε Σβιγκ-Σβιγκ και φανταστήκαμε ότι ο πλανήτης του είναι στρογγυλός και κίτρινος σαν τυρί. 

Τον παρατηρήσαμε, τον συγκρίναμε με εμάς τους ανθρώπους, βρήκαμε διαφορές κι ομοιότητες. Η παρέα μας του άρεσε πολύ και έτσι αποφάσισε να μείνει μαζί μας για όλη την χρονιά.