Μια απλή ζωγραφιά γίνεται ολόκληρη ιστορία. Κι αν οι ζωγραφιές είναι περισσότερες γίνεται ολόκληρο βιβλίο που οι δημιουργοί του χαίρονται να το παρουσιάζουν στους συμμαθητές τους.
Έτσι η Ζωή Κωνσταντινίδη παρουσίασε στην ομάδα της, τα Ουράνια Τόξα, τη δική της ιστορία.
«Ήταν ένα αρκουδάκι που ζούσε με την οικογένειά του. Κάθε πρωί πήγαινε στον κήπο του να παίξει με τους φίλους του.
Μετά από το παιχνίδι η μαμά του του έφτιαξε φακές. Έφαγε όλο το φαγητό και πήγε για να κοιμηθεί.
Όταν ξύπνησε κοίταξε από το παράθυρό του κι είδε ένα φτωχό παιδί.
Μόλις βγήκε έξω του έδωσε λίγο ψωμί κι ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα».
Και η Κατερίνα Μιχαηλίδη παρουσίασε το δικό της βιβλίο.
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν δύο παιδάκια που ζούσαν στη χώρα του Ουράνιου Τόξου.
Και μετά ήθελαν να πάνε σ 'ένα δάσος.
Μετά πήγαν στη χώρα με τα χρώματα.
Και μετά πήγαν μία βόλτα με το αυτοκίνητο στο βουνό.
Εκεί ήταν ένα κάστρο που ζούσε ένας δράκος που έβγαζε φωτιά από το στόμα του.
Έδιωξαν το γίγαντα κι έζησαν στο κάστρο.
Τέλος